Fizykoterapia

BTL-6000_SWT-Easy 490x490

  Fizykoterapia to jedna z form fizjoterapii, która oddziałuje na organizm różnymi bodźcami fizykalnymi, zarówno naturalnymi jak i wytworzonymi sztucznie. Mają one na celu pobudzić proces biologiczny samoleczenia tkanek. W fizykoterapii wykorzystuje się światło, prąd elektryczny, pole magnetyczne, ultradźwięki, bodźce termiczne oraz wodę. Dzięki pobudzeniu procesów biologicznych w tkankach możliwe jest zlikwidowanie bólu, obrzęków, wysięków i stanów zapalnych.

Laseroterapia

  Zabieg laseroterapii – wywołuje drgania atomów w naświetlanych komórkach i tkankach bez ich destrukcji. Stosowana głównie w schorzeniach reumatologicznych oraz w przypadku złamań, skręceń, uszkodzeń tkanki łącznej i torebek stawowych.

Elektroterapia

  Zabieg elektroterapii polega na działaniu, na organizm prądem o zróżnicowanej częstotliwości. W zależności od typu zabiegu możemy oddziaływać przeciwbólowo, przeciwzapalnie, stymulująco, wygaszająco lub pobudzająco. Wykonujemy następujące zabiegi:

  • prąd diadynamiczny (DD) – wpływa na poprawę krążenia i odżywianie tkanek, mogą powodować wzrost lub zmniejszenie napięcia mięśniowego oraz szybsze wchłanianie obrzęków,
  • prąd galwaniczny (galwanizacja) – wykorzystywany przeciwbólowo i przeciwzapalnie,
  • prąd interferencyjny – wywołuje efekt przeciwbólowy, usprawnia procesy odżywcze tkanek i ich metabolizm,
  • prąd Kotz`a – działa przeciwbólowo w zakresie stymulacji,
  • TENS – działanie przeciwbólowe, zagłuszenie sygnałów bólowych,
  • jonoforeza – działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, wpływa na poprawę gojenia blizn,
  • elektrostymulacja – pozytywny wpływ na trening siły mięśniowej w celu odbudowania mięśnia będącego w zaniku.

Magnetoterapia

  Magnetoterpia polega na leczeniu zmiennym polem magnetycznym o niskiej częstotliwości. Wpływa na hiperpolaryzację błony komórkowej i na ruch jonów. W konsekwencji oddziałuje na poprawę przemiany materii, wzmacniając procesy energetyczne na poziomie komórkowym.

  • przyśpiesza rozwój tkanki łącznej i wytwarzanie blizny kostnej,
  • powoduje zwiększenie przyswajania tlenu przez tkanki,
  • działa przeciwzapalne, przeciwobrzękowo, łagodzi ból

Ultradźwięki

  Ultradźwięki to fala mechanicznych wibracji, tzw. „mikromasaż”, wywołany wahaniem ciśnień wynikających z przebiegu fali dźwiękowej. Wpływają na lepsze utlenienie tkanek. Działają przeciwzapalnie i przeciwbólowo, rozbijają złogi. Tę metodę można połączyć z wcieraniem w skórę leków w formie żelu. Wskazania:

  • Efekt przeciwbólowy w chorobie zwyrodnieniowej oraz w zapaleniu okołostawowym,
  • Resorpcja obrzęków,
  • Przykurcze,
  • Redukcja lub eliminacja małych skostnień,
  • Skurcz mięśnia,

Fala Uderzeniowa

  Pozaustrojowa terapia falami uderzeniowymi, to tak zwana terapia uderzeniowa (ESWT). Znalazła zastosowanie w chirurgii, ortopedii ,reumatologii, rehabilitacji i medycynie sportowej.

Zasada działania

  Pneumatycznie generowane impulsy akustyczne, są przekazywane do ciała pacjenta poprzez wolno poruszający się aplikator. Aparat wytwarza uderzeniowe fale skompresowanego powietrza, wykorzystując znajdujący się w aplikatorze wysoce precyzyjne komponenty balistyczne. Akustyczny impuls przenoszony jest do docelowej chorej tkanki poprzez nasadkę zabezpieczającą i żel.

Działanie terapeutyczne

  Pozaustrojowa terapia falami uderzeniowymi wykazuje przede wszystkim intensywne działanie przeciwbólowe, poprawia metabolizm komórkowy i usprawnia cyrkulację krwi w obszarze objętym bólem. Terapia uderzeniowa jest odczuwalna przez pacjentów bardzo różnie. Część z nich nie ma żadnych nieprzyjemnych odczuć podczas zabiegu np. gdy inni mogą odczuwać ból lub lekki dyskomfort. Miejsce bólu lokalizujemy przez dotyk i w tym miejscu rozpoczynamy terapię falami uderzeniowymi, im więcej tych miejsc zostanie zlokalizowanych i wyeliminowanych w trakcie sesji terapeutycznej, tym lepsze są efekty terapii . Fale uderzeniowe docierają do tkanki docelowej poprzez aplikator. W większości przypadków potrzebne są od 2 do 4 sesji terapeutycznych z 5 dniowymi przerwami.

  Przed przystąpieniem do zabiegu stosujemy „Regułę kciuka” tzn. im gęstsza tkanka i głebiej jest osadzone źródło bólu, tym bardziej powinna być przyłożona większa energia i mocniejszy docisk aplikatora do obszaru leczenia.

Znieczulenie

  Znieczulenie dla wrażliwych pacjentów: generalnie miejscowe znieczulenie nie jest wymagane, ponieważ zredukowałoby możliwość lokalizacji bólu podczas terapii. W Większości przypadków terapia falami uderzeniowymi jest dobrze tolerowana przez pacjentów jeśli ciśnienie przyłożenia, częstotliwość, siła nacisku są stopniowo zwiększane i dostosowywane do ich wrażliwości.

Wskazania i przeciwwskazania do zabiegów falami uderzeniowymi

Wskazania:

  • Ostroga piętowa powięź podeszwowa,
  • Bóle stawów barkowych z wapniem i bez,
  • Bóle ścięgna Achillesa,
  • Zespół tarcia proksymalnego pasma biodrowo – piszczelowego,
  • Zapalenie nadkłykcia promieniowego / łokciowego kości ramiennej,
  • Zespół brzegu kości piszczelowej,
  • Staw rzekomy,
  • Punkty spustowe.

Przeciwwskazania:

  • Zaburzenie krzepnięcia krwi hemofilia,
  • Stosowanie leków przeciwzakrzepowych,
  • Zakrzepica,
  • Choroby nowotworowe,
  • Ciąża,
  • Polineuropatia w przypadku cukrzycy,
  • Ostre stany zapalne,
  • Dzieci w okresie wzrostu,
  • Terapia kortyzonowa do 6 tygodni przed pierwszą terapią ESTW.

Terapia falami uderzeniowymi punktów spustowych

  Punkty spustowe są zgrupowaniami mikroskopijnych węzłów mięśniowych (sarkomerów), które tworzą wyczuwalne, palpacyjnie węzły wyzwalające, zlokalizowane pod stwardniałymi pasmami mięśniowymi. Aktywne punkty wyzwalające, są wrażliwe na dotyk bolesne ich uciskanie wywołuje odczucie promieniowania i odruchy bólowe. Punkty spustowe lokalizuje się dotykiem poprzez ucisk badanej tkanki. Ciśnienie wywierane na punkty spustowe w połączeniu z falami uderzeniowymi, powodują wrażenie bólu odczuwanego przez pacjenta.

Wskazania do terapii falą uderzeniową punktów spustowych

  • Bóle szyi i barków,
  • Choroby ścięgien i stawów,
  • Zwiększone napięcie mięśni,
  • Choroby kręgosłupa,
  • Osoby u których tradycyjne lub alternatywne terapie nie przyniosły żadnej poprawy.